Κυριακή, 3 Οκτωβρίου 2010

Αντικατοπτρισμοί....


Παραδομένο αμετάκλητα
στο εξορκισμένο τέλος
.παρέδωσε τη σάρκα του...

με τα πολύχρωμα φτερά του


στη γήινη αγκαλιά
της κυκλικής ισορροπίας

Τα σύννεφα δακρύσανε


φίλησαν την χαρά τους


αντικατοπτρίζοντας βουβά
ουράνιους παραδείσους





6 σχόλια:

Drmakspy είπε...

Πόσο πρέπει να σ' άγγιξε αυτή η εικόνα την στιγμή που την είδες για να γράψεις λίγα μα γεμάτα περισσή τρυφερότητα και θλίψη λόγια για ένα θάνατο που στους πολλούς μας περνάει απαρατήρητος... Με άγγιξες κι εμένα βαθιά...

Ourbax είπε...

Εάν αυτή την κυκλική ισορροπία την είχαν συνειδητοποιήσει κάποιοι, ο κόσμος μας θα ήταν πολύ καλύτερος.

Για τις φωτογραφίες τι να πω, από την μία δείχνουν θάνατο και λάσπες, από την άλλη πέταγμα προς τα σύννεφα.
Πραγματικά είναι απίθανες και ευφυέστατες.

manetarius είπε...

ουφ...

b|a|s|n\i/a είπε...

να υπάρχει παράδεισος άραγε; και αν υπάρχει γιατί να πεθαίνουμε για να τον ανταμώσουμε;
ουφ και εδώ...:)
φιλιά πολλά!

kostaslogh είπε...

μου αρέσει!




stally

aerostatik είπε...

και σύ νεκροναύτης ?