Τετάρτη, 11 Ιουνίου 2008

"Μυθιστόρημα" του Γιώργου Σεφέρη

όνομα δ' Ορέστης

Στη σφενδόνη, πάλι στη σφενδόνη, στη σφενδόνη,
πόσοι γύροι, πόσοι αιμάτινοι κύκλοι, πόσες μαύρες σειρές.
Οι άνθρωποι που με κοιτάζουν,
που με κοιτάζαν όταν πάνω στο άρμα
σήκωσα το χέρι λαμπρός, κι αλάλαξαν.

Οι αφροί των αλόγων με χτυπούν, τ' άλογα πότε θ' αποστάσουν;
Τρίζει ο άξονας, πυρώνει ο άξονας, πότε ο άξονας θ' ανάψει;
Πότε θα σπάσουν τα λουριά, πότε τα πέταλα
θα πατήσουν μ' όλο το πλάτος πάνω στο χώμα
πάνω στο μαλακό χορτάρι, μέσα στις παπαρούνες όπου
την άνοιξη μάζεψες μια μαργαρίτα.
Ήταν ωραία τα μάτια σου μα δεν ήξερες πού να κοιτάξεις
δεν ήξερα πού να κοιτάξω μήτε κι εγώ, χωρίς πατρίδα
εγώ που μάχομαι εδώ-πέρα, πόσοι γύροι;
και νιώθω τα γόνατα να λυγίζουν πάνω στον άξονα
πάνω στις ρόδες πάνω στον άγριο στίβο,
τα γόνατα λυγίζουν εύκολα σαν το θέλουν οι θεοί,
κανείς δεν μπορεί να ξεφύγει, τι να την κάνεις τη δύναμη,
δεν μπορείς
να ξεφύγεις τη θάλασσα που σε λίκνισε και που γυρεύεις
τούτη την ώρα της αμάχης, μέσα στην αλογίσια ανάσα,
με τα καλάμια που τραγουδούσαν το φθινόπωρο σε τρόπο λυδικό,
τη θάλασσα που δεν μπορείς να βρεις όσο κι αν τρέχεις
όσο κι αν γυρίζεις μπροστά στις μαύρες Ευμενίδες που βαριούνται,
χωρίς συχώρεση.

3 σχόλια:

κοκκινη κισσα είπε...

το ποίημα από τα αγαπημένα μου.
το Μπλόγκ σου πολύ δυνατό.
θα το επισκεφτώ ξανά έχοντας περισσότερο χρόνο...

Green_revenger είπε...

Εγώ έχω πολύ χρόνο, αλλά τα μισά και πλέον από αυτά που ποστάρετε δεν τα καταλαβαίνω γαμώτο μου.
Μήπως ν'αρχίσω να παραθέτω κι εγώ αυτούσια νομικά κείμενα;;
Τι διάολο, κάποιος θα εντυπωσιαστεί!
Το επόμενο σχόλιό μου θα είναι μία άποψη για την απρόσφορη απόπειρα...πίσω και σας έφαγα!!!
Δεν θα πεθάνουμε ποτέ κουφάλες λογοτέχνες!!!

aKanonisti είπε...

Μη μασας ωρε...green....
Θα βαλω και Καστοριαδη... που εχεις αποκτησει ειδικοτητα τοσα χρονια με τις κουλτουριαρες...:-)

Υ.Γ.Το παρον παντως ηταν ενα μηνυματακι για εναν ομορφο ορεστη που ξερω και που περναει καμια φορα απο εδω...
Τοσο απλο...τοσο χαζο..