ΑκαΝόνισΤη ΤάΞη σΤο ΔημοΤικό…

Άνοιξα μία πόρτα ενός Ακανόνιστου Δημοτικού Σχολείου…
όμως η τάξη δεν είχε βγει για διάλειμμα….
Καθόταν ήρεμα με τον δάσκαλο τους…
και κουβεντιάζανε…..

.
«συγνώμη , ένα λεπτό να βγάλω μία φωτογραφία την αίθουσα….»
.

Τα πιτσιρίκια στηθήκανε….

«κυρία, κυρία, βγάλτε και εμένα φωτογραφία!!!!»

.

ο δάσκαλος γελούσε…..

«θέλετε να βγάλουμε τρελές φωτογραφίες???»
είπα εγώ… ξετρελαμένη….

Και ιδού!!!!

Το μάθημα χάλασε από τα γέλια….
και τα πιτσιρίκια μας χαρίσανε το κέφι τους….

Πόσο μάλλον… όταν μάθαμε…
ότι το νέο παιχνίδι στα δημοτικά σχολεία…
είναι Μπάτσοι-Κουκουλοφόροι….
και… μαντέψτε…

ποιοι είναι περισσότεροι….

.

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

..

..
.

.

Που να αρχίσει και το Paintball !!!….
...

...

....

....

Προστασία του Πολίτη....

Σχετικά με την παράσυρση διαδηλωτών και τον τραυματισμό τους από εποχούμενους της Αστυνομίας, έχει διαταχθεί προκαταρκτική έρευνα.

Οπως λένε αρμόδιοι αξιωματικοί αν δεν είχε συμβεί αυτό το περιστατικό

(ατύχημα το χαρακτηρίζουν)

«η εικόνα της συνολικής δράσης δεν θα είχε τίποτε μεμπτό».

*από την Ελευθεροτυπία...

...

...

..

.....και προληπτικά παραγγέλθηκαν....

από τον ευαίσθητο υπουργό...

σύγχρονα φωτεινά εξαρτήματα....

τελευταίας τεχνολογίας...

που θα εφαρμοστούν...

σε όλες τις μοτοσυκλέτες της αστυνομίας....

.

.

.

.

Το σαλιγκάρι των ημερών…..

*η φωτογραφία βγήκε…
με κίνδυνο της ζωής μου….
(λόγω αρχιτεκτονικής βλακείας)
αλλα ευτυχώς είχα μαζί μου….
τον kostaslogh….
και δεν μίλησε….

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Ακανόνιστο Πάρτι Γενεθλίων...

Το ημερολόγιο δεν έλεγε ψέματα….
Ήταν της αγίας Βαρβάρας…..
ημέρα των ακανόνιστων γενεθλίων…..
ημέρα γιορτής συνήθως….
όχι όμως πια….
Τα χρόνια πέρασαν ανελέητα…
και… όλα τα άλλοθι διαψευσθήκαν….
Όμως δεν έπρεπε κανείς να το μάθει ….

Διοργανώθηκε ένα ακανόνιστο βλογοπάρτυ….
στο οποίο προσκαλέστηκαν….
όλοι οι γνωστοί-άγνωστοι σχολιαστές….
να παραβρεθούνε με επίσημη γραμματοσειρά….
και διόρθωση κειμένου… στεντ μπάι….

Πρώτος ήρθε ο Kostaslogh……
μαζί με την ευγενέστατη Τζένη…
(είχε αναλάβει το κάτερινγκ….
λόγω των διάσημων κεφτέδων….)
Φορούσε την καλικαντζαροστολή…
και από πάνω την ποδιά του….
Είχε και έναν τηλεβόα πρόχειρο….
μην τυχόν και το γυρίσουμε σε πορεία…..
Πέρασε στην ακανόνιστη κουζίνα…
άπλωσε τα σύνεργα του….
και έβαλε την Τζένη στην πόρτα…
να κρατάει τσίλιες… μην δει κανείς…
την διάσημη κεφτεδοσυνταγή του….
.
Δεύτερος ήρθε ο Αντιδραστικός Σεξομανής…
για να προσφέρει μπράτσα….
μην μπει κανένα άτιμο τρόλ…
να προβοκάρει το πάρτι….
Είχε μαζί του και όλα τα λίνκς…
για να φωνάξει τα συντρόφια…
αν κάτι πήγαινε στραβά…
και εμφανιζόταν ο δόκτορ Φλάντζας….
.
Τρίτη και απαστράπτουσα….
ήρθε η Μανιταρένια.…..
ώστε να πιάσει θέση μάχιμη…
δίπλα στο μπουφέ μας….
Την συνόδευε και ο αγριεμένος Λου….
για να μην το παρακάνει…..
Όλοι της προσφέρανε…
την πιο αναπαυτική θέση….
ώστε να μην ζοριστεί από το φαγητό…
το διάσημο μανιταρόπουλο…..
Μετά ήρθε ο Αεροστατικός….
μαζί με την χαριτωμένη Πάρη…..
Μπήκε ύποπτα και αθόρυβα….
στήθηκε επιδέξια στο κέντρο….
ώστε να βγάλει τέλεια κεντραρισμένες φωτογραφίες….

Μετά εμφανίστηκαν….
ο Συνάδελφος ο Mahler… με τον Βασίλη….
Ο συναδελφούλης κρατούσε δίσκους όπερας…
και ο Βασίλης μία πανέμορφη γλάστρα….

Ήρθε και το Κορινόσκυλο…
μαζί με ένα βαν με λουλούδια….
για να αναλάβει το ντεκόρ….
Φορούσε μαύρα γυαλιά…
να μην το αναγνωρίσουν….
οι άπειροι θαυμαστές….
και γίνει πρωτοσέλιδο….
στην Βλογοεσπρέσσο….

Καθυστερημένος… αλλά εντυπωσιακός…
ήρθε ο ΚΥΠ walking….
Είχε πέντε προβοκάτσιες…
να στήσει πριν αποχωριστεί…
τον διάσημο υπολογιστή του….
Μαζί ευτυχώς έφερε…
την χαρούμενη την Sally….
και αυτή τον ρεγουλάριζε…
να μην αρχίσει τις ίντριγκες…
και μας παρασύρει….

Το Μπαλονάκι λίγο άργησε…
αλλά ήρθε φρεσκο-συριζμένο…
Κουρασμένο από την κομματική δουλειά….
όμως δεν άργησε…
να βάλει τους σεξιστές σε τάξη….

Εμφανίστηκαν και άλλοι πολλοί….
με πρώτο τον Σκυλούμπα….
που έβγαλε από τις τσέπες του…
τα σύνεργα... για την μικροφωνική μας…

Μόλις στήθηκε η μικροφωνική…
ήρθε και ο Γκριν Ριβέντζερας…
να μας βάλει και μουσική…
μια και ήταν Ο ειδήμων…

Μόλις άρχισε η μουσική…
πλακώσαν οι μοιραίες….
Η οικολόγα Ecobubble….
και η μουρλέγκω η Τσαούσα….
Η Wilma η εξεκιουτού….
και η Elf με την μαγκιά της….
Η φεγγαροκυρία…
με τις υπέροχες τις μουσικές….
και μία ακολουθία…
από όμορφες τύπισσες…
που φορούσαν ένα πέπλο…
και δεν φαινότανε τα πρόσωπα…
μέχρι να συστηθούνε….

Έκανε και καλλιτεχνική εμφάνιση…
η διάσημη βιολίστρια…
μας έφερε και λίγα ραδίκια….

Ώσπου…. εμφανίστηκε…
κάποιος με ένα αλφάδι….
σε κανέναν δεν συστήθηκε…
γιατί ήταν απορροφημένος….
η κακοτεχνία δεν θα του ξέφευγε ….
και ας έχανε όλο το πάρτι….
Ξεχώριζε όμως από μακριά…
γιατί ήταν συμφωνολάτρης…..

Και ενώ ο κόσμος ερχότανε….
εμφανίστηκαν κάτι βιβλία…
από το πουθενά….
μόνο είχανε ένα κουνελοσήμα….
Όλοι έψαχναν αυτόν που τα φύτευε…
δεν μπορούσαν όμως να τον εντοπίσουν…
γιατί ήταν ο very fuckable Κούνελος…
κρυμμένος πίσω από μια κάμερα….
αρχαίου κουνελοτύπου….
.

Μόλις χαμήλωσαν τα φώτα…
για να σβήσω τα κεριά….
έγινε ο πρώτος φόνος……..

Άραγε ποιος εφονεύτηκε….
και ποιος θα είναι ο επόμενος??????

*hint: Είναι αγένεια… να ρωτάς την οικοδέσποινα πόσων ετών γίνεται….

...
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Ενοχικά θαυμάζοντας....

Σήμερα είναι η παγκόσμια ημέρα Ατόμων με Αναπηρία...

όμως βλέποντας αυτή την τύπισσα....

....

νιώθω τους στίχους.....του Αναγνωστάκη....

...

"Eστω.

Aνάπηρος, δείξε τα χέρια σου. Κρίνε για να κριθείς."

γιατί οι πραγματικοί ανάπηροι είμαστε εμείς...

αγαπητοί συνένοχοι.....

κανείς άλλος....

Σαλιγκαροπαραμύθι…..

*κατά παντός θλίψης….

****

Ήταν κάποτε ένα σαλιγκάρι….
όμορφο, μοναδικό….
και ο τρόπος του να ταξιδεύει…
ήταν τεμπέλικα εφευρετικός….

Στον ήλιο καθότανε για να ρεμβάσει…
ή γλυκά να ονειρευτεί…
και διάλεγε επιδέξια τον τοίχο…
με το χρώμα της στιγμής…

Διάλεγε τον κόκκινο του πάθους…
να μην νιώθει μοναξιά…
Θυμότανε παλιούς έρωτες του…
και ζουρλαινόταν η καρδιά….

Όμορφες αναμνήσεις πάθους…
το φιλούσανε γλυκά….
Ένιωθε τον έρωτα να το πλανεύει…
και μετά ροχάλιζε ρυθμικά…

Διάλεγε το πράσινο της ελπίδας….
όποτε μπούχτιζε από το μπετόν…
και το μεταμόρφωνε ευτυχισμένο…
σε λιβάδι με γκαζόν….

Όταν αισθανότανε λιγούρα….
πήγαινε στο σκούρο ροζ…
για να νιώσει στη σαλιγκαρογλώσσα…
διπλονόστιμο και φραουλένιο…
χωνάκι παγωτό…

Άμα πολυζεσταινόταν…
λαχταρούσε μία βουτιά…
στα νερά της μυστικής ακτής του…
και κολυμπούσε στα βαθιά….
Μόλις όμως κουραζόταν…
ξαπόσταινε σε βράχια μαγικά…

Μόνο που αν αργούσε….
γινόταν τα χείλη του μπλαβιά…

Τις ρομαντικές στιγμές του….
απολάμβανε λευκά κρασιά….
και μονάχο του κερνούσε…
τα ηλιοβασιλέματα τα δραματικά….

Το μωβ του, το κρατούσε….
για τα δύσκολες στιγμές….
όταν έσβηνε ο ήλιος…
και κυριαρχούσαν οι σιωπές…

Όταν αργούσε να ξυπνήσει…
πήγαινε σε ένα καφέ….
και έπινε ένα καπουτσίνο….
με άσπρη ζάχαρη, ποτέ…

Καμιά φορά όταν βαριόταν…
να μιλάει Ελληνικά…
διάλεγε τα ιδεογράμματα…
για να πει όλα τα πράγματα…..

Όταν έβλεπε διαφημίσεις…
του παμπόνηρου ΕΟΤ…
άραζε στο λουλακί των Κυκλάδων…
και έψελνε σε μια εκκλησιά….
πριν πλακώσουν οι τουρίστες…
και το μεθύσουν σε ένα μπαρ…

Τον Δεκέμβρη λαχταρούσε…
να νιώσει γιορτάσει οικογενειακά…
και έτρεχε στο πράσινο…
των Χριστουγέννων ….
και έπαιρνε δώρα μαγικά….

Τα χρώματα ποτέ δεν τελειώνουν….
όπως και οι όμορφες στιγμές….
Αρκεί να ψάξεις να βρεις το χρώμα ….
μέσα στη γκρίζα καταχνιά….

Υ.Γ. Αν έχετε κάποια σαλιγκαροεμπειρία...

να προτείνετε.... ευχαρίστως....

να την προσθέσω.....

Δεκέμβρης....

Τhe novel is a kind of cancer - it lives of it’s metastasis…

.

διάβασα στην σελίδα του Milorad Pavić….
που με έστειλε ο aerostatik…

.

Ετσι και τα σαλιγκάρια μου….
ζούνε από τις μεταστάσεις….
που κάνει η μορφή τους στο μυαλό μου…
και στο μυαλό σας…..

.
Και επειδή… θέλω να ξορκίσω την μελαγχολία…
που με κυνηγά τελευταία…
αρχίζω τον μήνα…
με ένα πανέμορφο σαλιγκαράκι…
που το βάψανε ενώ κοιμόταν….
(τα σαλιγκάρια κοιμούνται μέχρι πέντε χρόνια…
μου είπε ο αδερφός μου…
και προσέθεσε ακόμα έναν λόγο να τα θαυμάζω..)

Διάλεξα μπλε και πράσινο φόντο….
εμπνευσμένη από την συνάντηση χθες…
των ισχυρών ανδρών…
(ναι.. έχω και άλλα χρώματα…
διότι ως γνωστόν κυνηγάω με πάθος τις μανίες μου)
.

.
Καλό μήνα….