Τρίτη, 30 Σεπτεμβρίου 2008

La mauvaise réputation....


Δεν πήγα στην madonna γαμώ το...

και βγάζω κακία...

με ανυπέρβλητα αρχαία γαλλικά τραγουδάκια.....

ενώ αποσβαίνω...τα δίδακτρα....

στο γαλλικό σχολείο... με τις καλόγριες....

Τα λόγια.... χωρίς μετάφραση....

(θα έχω μόνο το ηθικό δίδαγμα....

για να μην κουράσω)....

είναι τα παρακάτω......

Au village, sans prétention,

(γαμώ την Καλαμαριά μου, γαμώ)

J'ai mauvaise réputation.

Qu'je m'démène ou qu'je reste coi

Je pass' pour un je-ne-sais-quoi!

Je ne fait pourtant de tort à personne

En suivant mon chemin de petit bonhomme.

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Tout le monde médit de moi,

Sauf les muets, ça va de soi.

Le jour du Quatorze Juillet

Je reste dans mon lit douillet.

La musique qui marche au pas,

Cela ne me regarde pas.

Je ne fais pourtant de tort à personne,

En n'écoutant pas le clairon qui sonne.

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Tout le monde me montre du doigt

Sauf les manchots, ça va de soi.

Quand j'croise un voleur malchanceux,

Poursuivi par un cul-terreux;

J'lance la patte et pourquoi le taire,

Le cul-terreux s'retrouv' par terre

Je ne fait pourtant de tort à personne,

En laissant courir les voleurs de pommes.

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Tout le monde se rue sur moi,

Sauf les culs-de-jatte, ça va de soi.

Pas besoin d'être Jérémie,

Pour d'viner l'sort qui m'est promis,

S'ils trouv'nt une corde à leur goût,

Ils me la passeront au cou,

Je ne fait pourtant de tort à personne,

En suivant les ch'mins qui n'mènent pas à Rome,

Mais les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Non les brav's gens n'aiment pas que

L'on suive une autre route qu'eux,

Tout l'mond' viendra me voir pendu,

Sauf les aveugles, bien entendu.

(για μετάφραση στο www.metafrasi.gr)

Ηθικόν δίδαγμα:

Το σύστημα δεν είναι μαλακισμένο....

έχει "σύστημα"... στο γαμήσι που μας κάνει....

εμείς είμαστε ανοργάνωτοι...

και... ακούμε παπαριές...

του τύπου Συγκυβέρνηση....

Υ.Γ. ΚΑΝΟΝΙΣΕ ΤΣΙΠΡΑΚΟ...

ΝΑ ΓΛΥΦΟΥΜΕ ΕΚΕΙ ΠΟΥ ΦΤΎΝΟΥΜΕ...

ΚΑΙ ΜΕΤΑ ΜΑΝΑΡΙ ΜΟΥ...

ΝΑ ΔΩ ΤΙ ΘΑ ΣΕ ΣΩΣΕΙ.....

γιατί το

" Οι σκλάβοι δεν έχουν να χάσουν παρά μόνο τις αλυσίδες τους"

δεν ήταν σλογκαν για να γαμάς μαθητριούλες....

αλλά...

σοφό γνωμικόν....

ο λαμόγιος Πασόκος ή Δεξιός...

δεν αλλάζει.....

και κουράστηκα γαμώ τον μπελά μου.....

Δευτέρα, 29 Σεπτεμβρίου 2008

Χωρίς Φουρφούρια....και ζαβολιές...



Κτύπησε το κινητό….
ένα άγνωστο νούμερο εμφανίστηκε
μία γνώριμη φωνή ακούστηκε
και τότε
ήρθε η φλασιά….
εικόνεςσυναισθήματαζεστασιά
και ένα καλοκάγαθο πηγαίο γέλιο
και ξαφνικά θυμήθηκα
πως σε ξεγέλασα όταν γνωριστήκαμε...
πως με φώναζες πάντα «κάθαρμα» .…
το τάβλι που παίζαμε ως το πρωί
το scrabble που σε διέλυα
την τεράστια σοκολάτα που μου έφερες στο νοσοκομείο...
τις βόλτες με το καροτσάκι...
ότι δεν τρόμαζες από τις πληγές μου....
το πάπλωμα που μου χάρισες,
για να μην κρυώνω όταν κοιμάμαι μόνη
μια βόλτα με δανική enduro στο δάσος...
με αυγουστιάτικη πανσέληνο
το καταπληκτικό κινέζικο που μαγείρευες...
τα τεράστια μπουκάλια κοκα-κόλας ,
τις απίστευτες μάρκες από φαγώσιμα
που είχες στο ψυγείο σου
τα μπινελίκια που άκουγες όποτε μεθούσα
το ποδοσφαιράκι που παίζαμε
πως παλεύαμε….
το παιχνίδι με τον αντίχειρα...
τα απαίσια σκυλάδικα που άκουγες..…
το cinema paradiso….
Όλα ήρθαν στο μυαλό αυτόματα
σχεδόν τα ένιωσα


Πριν 3 μήνες συναντηθήκαμε
τυχαία σε ένα ασανσέρ
δεν με γνώρισες….
Σε χαιρέτησα και
μου μίλησες τυπικά
και είπαμε να βρεθούμε
Κανείς δεν τηλεφώνησε…


Την Παρασκευή, λες με θυμήθηκες...
αλλά έστειλες αλλού το μήνυμα
σε κανέναν τρελαμένο που θα αναρωτιόταν
σε ποιο μπουγατσατζίδικο τον περιμένεις


Χτές μιλήσαμε
Πάλι σου την έφερα
θυμόμουν το τηλέφωνο σου
Ένα ακόμα στοίχημα που κέρδισα
και χωρίς ζαβολιά
Πόνταρες ότι με ξέρεις καλά
και δεν θυμάμαι αριθμούς...
και όμως αυτό το γαμω-νούμερο το θυμόμουν
Την πάτησες….


Με τι κριτήρια.. θυμάται ο νους????

Δεν ξέρω….

Το μόνο που ξέρω...
είναι ότι αν ποτέ συναντηθούμε....

θα παίξουμε ποδοσφαιράκι
και θα σε κερδίσωχανουμάκο
όχι γιατί έχω βελτιωθεί
αλλά γιατί θα απαιτήσω
μία ακόμα καλή ανάμνηση
να χάνεις 5-0… και να κλαις…

.



Κυριακή, 28 Σεπτεμβρίου 2008

Βοήθεια!!!! Αστυνομία!!!!


Θέλει αρετή και τόλμη η ελευθερία….
και καμιά δεκαριά χιλιάδες ευρώ….
γιατί….
κοστίζει πώς να το κάνουμε???


http://www.enet.gr/online/online_text/c=110,id=99153328

1 κράνος ματ = 300 ευρώ…
1 ασπίδα ματ = 88,05 ευρώ….
1 μάσκα για τα δακρυγόνα = 105,64 ευρώ….
1 χειροβομβίδα δακρυγόνων = 40,05 ευρώ….

Η νομική τεκμηρίωση της απαίτησης γίνεται ως εξής:

«Επειδή στα ιδιόχρηστα δημόσια πράγματα, τα οποία είναι εντεταγμένα και χρησιμοποιούνται για την εξυπηρέτηση δημοσίων σκοπών και ανήκουν κατά κυριότητα στο Δημόσιο περιλαμβάνονται και όλα τα μέσα προς εκτέλεση του έργου των αστυνομικών νομιμοποιούμαστε να ζητήσουμε ως αποζημίωση το κόστος αυτών»

Τι άλλο θα δούμε????
Λέτε να μας χρεώσει ο Δήμαρχος.. την καταστροφή της ζαρντινιέρας???
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαα

Σάββατο, 27 Σεπτεμβρίου 2008

Φέτα η πεντανόστιμη…

Από μικρή.. μου έλεγε η μαμά μου…
να τρώω γαλακτοκομικά..
για να κάνω γερά δόντια και κόκαλα…
και να ρίξω μπόι….

Οι καιροί ήταν δύσκολοι….
είχαμε χούντα… μετά μεταπολίτευση…
που να βρεις αυθεντικό ροκφόρ…
στη Φτωχομάνα Σαλονίκη????

Αναγκαστικά λοιπόν… τρώγαμε φέτα…
Είχαμε έναν γκουρμέ μπακάλη κάτω από το σπίτι…
τον κυρ Τάκη….
Είχε κονέ με πολλούς κτηνοτρόφους…
γιατί είχε παντρευτεί γυναίκα βλάχα…
και έτσι εξασφάλιζε… μεγάλη ποικιλία από Φέτες…
ώστε να ικανοποιεί και τα πιο δύσκολα γούστα…

Εμείς…(ο πατέρας μου δηλαδή…)
αγοράζαμε την φέτα…
από τον τενεκέ νούμερο 5…..
αν δεν είχε το 5….
αγοράζαμε από τον τενεκέ νούμερο 1…

Μία αποφράδα ημέρα…. έτυχε…
να μην έχει ούτε το 5….
ούτε το 1…..
Τότε πήρα την πρωτοβουλία… και αγόρασα..
από τον τενεκέ νούμερο 2…..
Τι το ήθελα????
Πως έκανα τέτοιο έγκλημα????

Η φέτα ήταν μάπα….
με αποτέλεσμα… να στείλει επιστολή,
ο πατέρας μου στον Κωνσταντίνο Καραμανλή…
Στην επιστολή διαμαρτυρότανε..
γιατί δεν βρίσκαμε ροκφόρ…
και… έτσι…
αναγκάστηκε ο Καραμανλής να μας βάλει στην ΕΟΚ…

Έτσι… άρχισε η ευρωπαϊκή πορεία της χώρας…
και τώρα… βρίσκουμε μεν ροκφόρ…
αλλά….δεν μπορούμε να το πληρώσουμε…
Ευτυχώς έχουμε συνηθίσει στην φέτα…
και την βρίσκουμε πεντανόστιμη…
ακόμα και αν δεν ζει ο κυρ Τάκης,
με την φέτα από τον τενεκέ νούμερο 5…
.
.
.
Υ.Γ. Αυτό το ποστ αφιερώνεται στον Green Revenger....
που αποτελεί ανεξάντλητη πηγή έμπνευσης
με τις γκουρμέ επιλογές του...
χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα

Παρασκευή, 26 Σεπτεμβρίου 2008

Show me how you love….



Ήρθε το φαί…. κρέας….
ήθελα αίμα σήμερα

δυστυχώς ήταν καλοψημένο
και άνοιξα την τηλεόραση
έπεσα σε μία ταινία αγγλική
ενδιαφέρουσα
τα φτερά της αγάπης
με πρωταγωνίστρια την Helena Bonham Carter....
την γούσταρε πολύ ο πρώην άντρας μου....
την γουστάρω και εγώ
είναι διεστραμμένα σέξι η άτιμη
το μυαλό κολλάεισε μία μαγική ατάκα
Show me how you love….
τι ατάκα ήταν αυτήάτιμε σεναριογράφε?
κόλλησε στο γαμω-μυαλό μου...
την σκέφτομαι
όχι
δεν με συμφέρει.....
να μου την θέσουνε αυτήν την ερώτηση
δεν μπορώ να την απαντήσω
θα καταφύγω σε καμία αόριστη κουλτουριάρικη απάντηση....
με όλη την άνεση που μου χαρίστηκε....
από την αγάπη την οικογενείας μου....
και της αρχιτεκτονικής....
και θα ξεγλιστρήσω
αλλά

μπορώ πάντα να την θέσω εγώ
η ζαβολιάρα….
να την θέσω

και να περιμένω απαντήσεις....
απαντήσεις.... ειλικρινείς
απαντήσεις βολικές...
απαντήσεις που θα ήθελα να ακούσω
...
και λέγονται για να με ευχαριστήσουν....
και μετά.... μόνηνα αξιολογίσω ..
και θα ανταπαντήσω
να κρίνω... να διαμαρτυρηθώ....
σε αυτόν τον φανταστικό διάλογο
που δεν έχω τα κότσια να κάνω
γιατί τελικά
ο καθένας μας έχει έναν τρόπο να αγαπάει
είναι μοναδικός
σαν δακτυλικό αποτύπωμα
και ενώ προσπαθεί να τον προσαρμόσει
κάθε φορά στο αντικείμενο του πόθου του
στο φαντασιακό του αγαπημένου του
τελικά αποτυγχάνει....
και εκδηλώνεται
στην νεκροψία....
που κάνει ο ξεγελασμένος
ο απατημένος
ο πάντα ανικανοποίητος ερωτευμένος…..

Show me how you love….
Όχι
δεν θα βρω ποτέ το θάρρος να την κάνω
και ακόμα περισσότερο
δεν θα βρω το θάρρος να την απαντήσω..
.
Εσείς???

Πέμπτη, 25 Σεπτεμβρίου 2008

Γρανάζια...

.

.

Ορισμένα πράγματα δεν αλλάζουν......

.

.

Τρίτη, 23 Σεπτεμβρίου 2008

Στείλε ένα ουσιαστικό μήνυμα...



Κάθε 6'' ένα παιδί

στις χώρες του αναπτυσσόμενου κόσμου

πεθαίνει από την πείνα.


Έχουμε 7 ημέρες για να βοηθήσουμε

όσους περισσότερους ανθρώπους μπορούμε.

Από τις 22 έως και τις 29 Σεπτεμβρίου,

δηλώνουμε έμπρακτα την αλληλεγγύη μας

και συνεισφέρουμε ουσιαστικά στέλνοντας με sms

ένα μήνυμα ζωής (αξίας 1E + ΦΠΑ)

και φωνάζοντας

''όχι στην πείνα''


Στείλτε και εσείς με ένα sms

τη λέξη ΑΑ στο 19454

Τα έσοδα που θα συγκεντρωθούν

θα διατεθούν από την ActionAid

για την καταπολέμηση της πείνας.

Για περισσότερες πληροφορίες μπείτε στο www.actionaid.gr

και ενημερωθείτε πλήρως για το επταήμερο ελπίδας.


Η δράση υποστηρίζεται από τις εταιρίες κινητής τηλεφωνίας

.

.

*το παρόν κείμενο είναι αντιγραφή από το email που μου στείλανε....

Νομίζω πως τώρα δεν έχει κανείς δικαιολογία να μην βοηθήσει...

Είναι απλούστατο...

όσο να στείλεις ένα χαζομήνυμα σε μια/έναν γκόμενα/ο ή σε έναν φίλο....


Αυτό το σχόλιο...ποιός θα το σβήσει???



καταστολή η [katastolí] : η ενέργεια του καταστέλλω........
1. αποτελεσματικός έλεγχος μιας σκληρής αλλά ειλικρινούς κριτικής, έτσι ώστε να μην μπορέσει να εξελιχθεί και να επεκταθεί: H κουλτουριάκην βλοκοκρατίαν πέτυχε την ~ της κριτικής και της εκσπερμάτωσης. Ο καθωσπρεπισμός, η ακρισία και η διαγραφή σχολιών είναι δυνάμεις καταστολής. Πρόληψη και ~ της κριτικής ικανότητας. Βλογ κουλτουριάρικον λογοτεχνικόν, μειωτικά, για ένα βλογ, όπου τον κύριο ρόλο έχουν οι διαγραφή σχολίων και τα λοιπά μέσα καταστολής.....
2. ελάττωση της έντασης μιας κριτικής ή ψυχικής αντίδρασης ή φυσικής λειτουργίας: H ~ των παθών. Η ~ των σχόλιων αγανάκτησης H ~ υπερπαραγωγής σιέλου ώστε να μην πουντιάσουνε από το φτύσιμον.
[λόγ. < ελνστ. καταστολή, αρχ. σημ.: `επιφύλαξη΄]



Υ.Γ. Οχι... δεν βρέχει... Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχαχα


Δευτέρα, 22 Σεπτεμβρίου 2008

Η ιδανική Δευτέρα....

Κρύωσε ο καιρός….
Γκριζάρισε το πρωινό….
Τα μπουφάν βγήκαν εσπευσμένα από την ντουλάπα
το ίδιο και τα πουλόβερ οι κάλτσες….
Οι κουβέρτες..... τα παπλώματα….
Όλα πήραν φθινοπωρινή διάθεση
αμυντική, κατά του ψύχους
μία αίσθηση βροχής
ένα ρίγος….

ήρθε η Δευτέρα…..

Όχι…
δεν θέλω να πάω στην δουλειά…

θέλω να μείνω στο κρεβάτι….
να με έχεις αγκαλιά
να μου ζεσταίνεις την πλάτη
Κάτω από το πάπλωμα
να νιώθω την ζεστή ανάσα σου
Που και που να ξυπνάμε
εναλλάξ
να φιλάει ο ένας τον άλλον
να με σκεπάζεις
να σε σκεπάζω
ένα φιλάκι στο λαιμό
και μετά να κουρνιάζω
να εφαρμόζω πλήρως στο σώμα σου
να τρίβω τις πατούσες μου στις γάμπες σου
να μου την λες που είναι παγωμένες....
αλλά να τις υπομένεις
και να με ζεσταίνεις και να με προστατεύεις
και να με αγαπάς
Να έρχεται και ο σκύλος μου….
να συμμετέχει στην αγκαλιά
να τον έχω στην κοιλιά μου
να τον χαϊδεύουμε μαζί
και να γουργουρίζουμε
ευχαριστημένοι
Τα τηλέφωνα να κτυπάνε
μαζί με τα ξυπνητήρια
αλλά να μην απαντάμε
και να ξαναγυρνάμε στο χουζούρι μας
ήσυχοι… ήρεμοι….
ευτυχισμένοι….

Άραγε θα το ζήσουμε ποτέ αυτό???
Ή το ξυπνητήρι θα μας προσγειώνει πάντα???

Υ.Γ. Πουτάνα βιοπάλη.....




Παρασκευή, 19 Σεπτεμβρίου 2008

Hi....


Μεγάλη, σχεδόν γριά….
με ρυτίδες, μαύρους κύκλους,
βαμμένα τα μαλλιά
Πάντα το ίδιο ανώριμη...
το ίδιο αφελής….
αδαής….
σαν μικρό παιδί….
Κουρνιάζω στην κοιλιά μιας αρκούδας
έχει απόλυτο σκοτάδι εδώ
και μία παράξενη υγρασία ...
αλλά είναι ζεστά ….
ευχάριστα ζεστά
και οικεία ...
Δεν στεναχωριέμαι που μ’ έφαγε
μου είχαν πει να προσέχω
αλλά δεν τα κατάφερα ….
Με άγχωνε η προσοχή ….
Ήθελα να της ξεφύγω
Τώρα τελείωσε
η καθημερινή προσπάθεια ...
ο αγώναςο δρόμος
το τρέξιμοτο λαχάνιασμα
η λαχτάρα
Ήταν όμορφα στο δάσος μου ...
Ένιωθα σαν να έκανα περίπατο
σε ένα άγνωστο μονοπάτι
Το μυστήριο μου άρεζε
διότι δεν αισθανόμουν φόβο
ανάμεσα στα θηρία
ανάμεσα στο παράλογο
ανάμεσα στην υποκρισία ...
έστρεφα το βλέμμα μου αλλού ….
Μέχρι που με έπιασε ….
Την χαιρέτησα χαμογελώντας ...
και εκείνη με έφαγε
Δεν θυμάμαι αν χαμογέλασε
Δεν θυμάμαι καθόλου πως έγινε…
Ξαφνικά όλα σκοτείνιασαν
και κατάλαβα πως τελείωσε
Δεν θα μου λείψει τίποτα
τίποτα αξιόλογο
τίποτα συναρπαστικό
κανένα αστραφτερό όνειρο
κανένας ιππότης
τα έχω όλα μέσα μου
στο μυαλό μου που τα συνέθεσε
και τώρα αποσυντίθεται ...
από τα γαστρικά υγρά της αρκούδας
που σίγουρα χαμογέλασε
αλλιώς θα την φοβόμουν
και δεν θα στεναχωρηθώ….
δεν ήξερα τίποτα άλλο να κάνω....
παρά να εμπιστεύομαι αρκούδες.....

Τετάρτη, 17 Σεπτεμβρίου 2008

Sex Phone.....

Τα τελευταία χρόνια ….
ακούμε για μονόδρομους….
για υποχρεωτικές θυσίες
για σοβαρή πολιτική
και άλλες παπαριες
Αυτοί τα δηλώνουν
κλείνουν τις δουλίτσες τους
δεν πληρώνουν φόρους….
κυκλοφορούν με τις κρατικές μερσεντές
τους πληρώνουμε τις βενζίνες τους
τα μπλε κακοραμμένα κουστούμια τους
και στ’αρχίδια τους ο κοσμάκης

Εμείς σφίγγουμε τα δόντια
μειώνουμε τις επιθυμίες μας
γιατί θα αποτελέσουν
άλλοθι καλοζωίας ή τεκμήριο...
ορισμένοι μειώνουν τις ανάγκες τους....
και οι πιο άτυχοι….
μειώνουν την θερμοκρασία του δωματίου τους
και προσπαθούμε όλοι μαζί
να απολαύσουμε τον φιλελεύθερο βιασμό
μια και δεν μπορούμε να τον αποφύγουμε....


Ρε μπας και μας έχουν πιάσει Κώτσους???
Άμα αρκεί να στραβώσουν λίγο
όσοι απαντάνε σε μία τηλεφωνική έρευνα
για να πέσει ο πήχης της αναγκαιότητας
και της σκληρότητας των μέτρων
να αρχίσουν να ψάχνουν άλλον υπουργό
και να ψάχνουν τρόπους να μας γλυκάνουν
να μένουμε σπίτι….
μπας και μας πάρουν τηλέφωνο

οι σέξυ δημοσκόπες



Υ.Γ. Αν μία δημοσκόπηση…. ήταν αρκετή….
για να αλλάξει η πολιτική… της κυβέρνησης…
φανταστείτε τι μπορεί να κάνει μία ψήφος…

Τρίτη, 16 Σεπτεμβρίου 2008

Υπογλυκαιμία….

Διάβαζα τις ειδήσειςτις είδα και στην τιβι
η απορία πάντα εκεί
για ποιο γαμω-θέμα να πρωτογράψω...
όλα είναι σκατάφοβάμαι...
παντού πίκρακαι μοναξιά
ναι συμφωνώ πως νιώθουμε μόνοι
και είναι ένας γαμω-τρόπος διαχείρισης της μοναξιάς το νετ
Όσοι δεν νιώθετε μόνοιμαγκιά σας
Αφήστε την συνταγή please….
Εγώ είμαι ίσως καταραμένη
την νιώθω ως το μεδούλι
Πονάει κιόλας
Είχε πανσέληνο
έβγαλα τον σκύλο
αλλά το φεγγάρι σήμερα δεν με γλύκανε
οπότεθα ανατρέξω σε μία παλιά δοκιμασμένη συνταγή
ένα τραγουδάκι
που το λέμε οι καταραμένοισυγκινημένοι
ενίοτε και δακρύζοντας...




Υ.Γ. Γιατί δεν είμαι σε φάση να ακούσω εξυπνακίστικες μαλακίτσες..
και γιατί σήμερα νιώθω αντικοινωνική και αγριεμένη….
προσέξτε τι γαμω-σχόλια θα αφήσετε…
όποια είναι ανάγωγα… ή πικρόχολα… να ξέρετε θα τα κόψω…
αρκετά με τις παπαριές…και τις εκπτώσεις…
Καμιά φορά η σιωπή είναι χρυσός…

Δευτέρα, 15 Σεπτεμβρίου 2008

Η Αγορίτσα έφτασε……



Κυκλοφορούμε…..
σε έναν γαμω-κόσμο γκρίζο
μίζερο….καμιά φορά ηλίθιο
συνήθως αγάμητοκαι κακό
καμιά φορά παράλογο…. εγωιστικό….
έλα όμωςπου ο άτιμος….
μας την έχει στημένη
….
μας διαψεύδει πάντα….
μας ξεγελά….
μας παρηγορεί….

Κυριακή μεσημέρι….
φαγωμένοι
χορτασμένοι και αλλά και πεινασμένοι
κυρίως γοητευμένοι
με την γεύση ενός μπαγιάτικου προφιτερόλ στο στόμα
Η υγρασία... αφόρητη
και το τρένο να φεύγει σε 38min…..
Το μυαλό δεν χόρτασε την παρέα
θέλει και άλλο
τουλάχιστον άλλα 39 min….
(αναχώρηση τρένου+ 1 λεπτό…ενατένιση της αποχώρησης)
και ενώ έχει τελειώσει το γαμω-προφιτερόλ
ήρθε η ώρα του τσιγάρου
….
Οι ελεύθερες θέσεις μέσα στο μίζερο μασκαρεμένο franchise
είναι όλες για αυτούς που προσέχουν την γαμω-υγεία τους
«το κάπνισμα μπορεί να προκαλέσει αργό και επώδυνο θάνατο»
Όσοι δεν θέλουν να πεθάνουν γρήγορα….
πρέπει να βγούνε έξω
στην υγρασία…. την ζέστη….
αλλά και τον λαμπερό ήλιο
Παίρνω τα νερά….
και βάζω ένα τσιγάρο στο στόμα
Η έλλειψη νικοτίνης έχει ήδη εμφανιστεί
μετά το πέρας της ηδονής
του προφιτερόλ….
το τσιγάροείναι ανάγκη….
Το ανάβω….
-Έχει θέσεις έξω????
-Έχειελάτε!!!!
Πάω.... να καθίσω σε ένα άδειο τραπέζι
καιη «κυρία» του διπλανού τραπεζιού…
μου την λέει….
-Είναι δικό μας!!!
Μένω άναυδη….

έχουν ήδη ένα τραπέζι τα δύο άτομα
και 6 άδειες θέσεις
όχιδεν θέλω να μαλώσω
μην μου το γαμάτε
Αλλά τα υπόλοιπα 36 min….
θέλω να τα απολαύσω
Ψάχνω τρόπο και τραπέζι….
Τίποτα
Και πάνω που πρέπει να γίνω πάλι κακιά
πάλι σκληρή
πάλι αμυνόμενη στην γαμω-βλακεία και στην αγένεια
την αντικοινωνική μονοφαγίστικη συμπεριφορά
ένας κύριος από δίπλα….
μου χαμογελά και μου λέει
-Καθίστε εδώ δεσποινίςείμαι μόνος μου
Είναι μία λύση….

είναι ο εκ μηχανής θεόςτου χαρμάνη
ίσως η μετεμψύχωση του Jean Nicot….
είναι η ευγένεια που μας διαψεύδει ευχάριστα
ανταλλάζω δύο τρεις κουβέντες με τον καλό αυτό κύριο
ενώ χαμογελάμε πονηρά
συνένοχοι στις σκέψεις για την μαλάκω που ήθελε 2 τραπέζια μαζί
Ερχεται και η αγαπητότατη παρέα
και καθόμαστε….
Καπνίζουμε και αποχαιρετιόμαστε
Όσα λέγονταιείναι συνωμοτικά
τα ψιθυρίζουμε ο ένας στο αφτί του άλλου
Κοινωνός...
είναι και ο ευγενικός κύριος
παρόλο που δεν μιλά…. και δεν ακούει
χαμογελάεικαι καπνίζει
και τότεακούγεταιη κυρά-κλώσα να λέει….
«Η Αγορίτσα έφτασε»

Η απορία συναντά το γέλιο ….
-Η Αγορίτσα?????
-Ναι βρεείναι γυναικείο όνομα
-Γυναικείο όνομα?????
ΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑΧΑ
-η Αγορίτσαέφτασε!!!!!!
Βρε την Αγορίτσα….
Εμείς πότε θα φτάσουμε
????
Πότε γαμώ το???

*ηθικόν δίδαγμα….
Αγορίτσες πολλές… και όλες φτασμένες…
αλλά… πάντα βρίσκεται και ένας καλός λόγος να μην ασχοληθείς μαζί τους…
άστες… να κρατάνε τα τραπέζια…. να φέρονται άσχημα… να διεκδικούν έναν χώρο… μία θέση….
Δώσε βάση… στον κύριο δίπλα….
που θα σου χαμογελάσει… θα σου προσφέρει θέση…
και θα μοιραστεί το χαρμάνιασμα σου…
και μην μου πει κανένας ότι ήθελε να καμακώσει…
ας καμάκωνε.. μαγκιά του!!!!!
μου έδωσε ότι χρειαζόμουν???
τα υπόλοιπα 45 min???
ναι… τα έδωσε….
και έκανε την Αγορίτσα ανάρτηση σε ένα γαμω-μπλογκ…
χαμογελαστό…..και φτασμένο…
Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα



Σάββατο, 13 Σεπτεμβρίου 2008

Αξιολάτρευτος....

Στα Θραύσματα ενός Ερωτικού Λόγου,
ο Ρολάν Μπαρτ σημειώνει
(και εγώ παραποιώ):

........

Αξιολάτρευτος..σημαίνει:................
............
Αυτή είναι η επιθυμία μου,
εφόσον είναι μοναδική (είναι η άτιμη πάντα).....
όμως,
όσο περισσότερο βιώνω
την ιδιαιτερότητα της επιθυμίας μου,
τόσο λιγότερο μπορώ να της προσδώσω όνομα...
Στην ακρίβεια του στόχου αντιστοιχεί
η ταλάντευση του ονόματος.
Αυτό που είναι χαρακτηριστικό της επιθυμίας,
που αρμόζει στην επιθυμία,
μπορεί να το παράγαγει
μόνο το ανάρμοστο της έκφρασης.

Από την αποτυχία της γλωσσας
δεν μένει παρά μόνο ένα ίχνος:

η λέξη "αξιολάτρευτος".......

Αξιολάτρευτος είναι το μάταιο απολίθωμα μιας κόπωσης-
η κόπωση της ίδιας της γλώσσας.....
Το αξιολάτρευτο είναι αυτό που είναι αξιολάτρευτο.
Ή πάλι:
Σε λατρεύω γιατί
είσαι αξιολάτρευτος παλιοκαργιόλη,
σ'αγαπώ γιατί σ'αγαπώ...



Υ.Γ. Η προσθήκη της λέξεως "παλιοκαργιόλη" στον ερωτικό λόγο φανερώνει το κουλτουριάρικο γαμω-επίπεδο σας... και ότι έχετε διαβάσει Μπαρτ....
Δεν μπορούμε όμως να εγγυηθούμε το ίδιο και για τις υπόλοιπες λέξεις...
Για αυτό μπινελικώστε με δική σας ευθύνη....

Τετάρτη, 10 Σεπτεμβρίου 2008

Αρχίζουν Τα Σχολεία!!!!!



"Ο μετασχηματισμός της ανάγκης για μάθηση σε απαίτηση για σχολικό σύστημα και η μετατροπή της ποιότητας της ανάπτυξης σε εμπορεύσιμο είδος αλλάζουν το νόημα της “γνώσης” από έναν όρο που δηλώνει οικειότητα, συναναστροφή και εμπειρία ζωής σε έναν άλλο που δηλώνει επαγγελματικά πακεταρισμένα προϊόντα, εμπορεύσιμους τίτλους και αφηρημένες αξίες"


"Η κλιμάκωση των σχολείων είναι εξίσου

καταστροφική με την κλιμάκωση των όπλων”


είπε ο Ιβάν Ίλλιτς......

και αναρίγησε ο Ευριπίδης Στυλιανίδης.....
.
Ευτυχώς έστειλε τα βιβλία έγκαιρως....

Τρίτη, 9 Σεπτεμβρίου 2008

Ακανόνιστο Ευχοβλογοπαίγνιον...

Στο παιχνίδι
με κάλεσε ο Brainwaves
αλλά....
το παιχνίδι μου βγήκε
κάπως
.....έτσι.......


Να μην σταματήσει η πλάνη......


Να μην μετανιώσουμε ποτέ για ό,τι κάναμε....

και πολύ περισσότερο για όσα δεν κάναμε...


Να έχουμε πάντα φίλους να μοιραζόμαστε...


Μία ευχή για τον αγαπημένο μου...:


Να βρώ τέτοιον κορσέ.....να αγοράσω.....



Μία για τους εχθρούς....

επιτέλους.... να σκάσουνε.....


και μία για όσους.....
απεργούμε σήμερα.....

στις επόμενες εκλογές
αυτές οι σαμπάνιες να μπούνε εκεί που πρέπει....
και να......δούμε ΤΟ θαύμα......


Κυριακή, 7 Σεπτεμβρίου 2008

Καραμανλή, πάρε το μαστίγιο…..


Μετά τις πρόσφατες δηλώσεις....
του αγαπητότατου κίνκυ νομάρχη μας….
Η φιλοσοφία στο μπουντουάρ….
δεν άντεξε...
και μεταλλάχθηκε σε πολιτική βίβλο

Ιδού απόσπασμα της μετάλλαξης…...
.
Psomianseur: Μια στιγμή, ψηφοφόρε, μια στιγμή, εγώ θα κάνω την αρχή, αλλά για προκαταρκτικό και ζητώ την συγνώμη της αξιαγάπητης Tatoulin, πρέπει να μου επιτρέψει να την μαστιγώσω, για να βρεθεί στην κατάλληλη διάθεση. (Τη μαστιγώνει)

Tatoulin: Αυτή η τελετή είναι άχρηστη….Παραδεχθείτε Psomianseur, ότι ικανοποιεί την ηδονή σας, όμως κάνοντάς το, μην προσποιείστε, παρακαλώ, ότι μου προσφέρετε τίποτα!

Psomianseur (συνεχίζει να τη χτυπά): Α! Θα μας πείτε τα νέα σας σε λίγο!....Ακόμα δε γνωρίζετε την επίδραση αυτού του προκαταρκτικού… Έλα … πουτανίτσα….θα τις αρπάξεις για καλά….

Tatoulin: Αχ, αχ! πήρε φόρα!....τα πισινά μου καίγονται…. μα το Θεό με πονάτε!...

Κα de Boulgaraque: Θα σ’εκδικηθώ , καρδούλα μου…θα του ανταποδώσω τα ίδια… (Μαστιγώνει τον Psomianseur )

Psomianseur: Μ’ όλη μου την καρδιά, αλλά ζητώ μια χάρη από την Tatoulin, να δεχτεί να μαστιγωθεί όσο σκληρά θέλω να μαστιγωθώ και εγώ, βλέπετε πόσο ακολουθώ το φυσικό νόμο, έκλεισα την νομαρχεία. Σταθείτε, ας βάλουμε μία τάξη: Η Tatoulin θα σας καβαλικέψει, κυρία, Θα κρατηθεί από τον λαιμό σας όπως τα παιδιά που κουβαλούν οι μητέρες στην πλάτη, έτσι θα έχω στην διάθεση μου δύο πισινούς, θα τους τις βρέχω ταυτόχρονα, ο Constantine και ο ChevalBonnet θα δουλέψουν πάνω μου χτυπώντας με…ναι.. έτσι… Α! μάλιστα!...τι έκσταση!.....

Κα de Boulgaraque:Μη λυπάστε το καθαρματάκι, σας ικετεύω….Όπως δεν ζητώ έλεος, δε θέλω να το δώσετε και σε κανέναν άλλο…

Tatoulin: Αι! άι! … νομίζω πως μάτωσα….

Κα de Boulgaraque: Ετσι τα πισινά μας θα πάρουν χρώμα… και θα επανεκλεγούμε .Κουράγιο άγγελε μου, κουράγιο, μη ξεχνάτε ότι στην ηδονή και στη βουλή φτάνουμε πάντα με πόνους.

Tatoulin: Δεν αντέχω άλλο!

Psomianseur (σταματά για μία στιγμή να δει το έργο του, μετά συνεχίζει): Άλλες πενήντα, Tatoulin, ναι μάλιστα, πενήντα σε κάθε μάγουλο είναι ό,τι πρέπει. Πουτάνες! πόσο θα χαρείτε το γαμήσι του κοσμάκη! (Η στάση διαλύεται)

Κα de Boulgaraque (εξετάζει τα μεριά της Tatoulin): Η καημενούλα! γέμισε αίματα! Κτήνος, με πόση χαρά φιλάς τα τεκμήρια της κτηνωδίας σου!

Psomianseur (πάιζοντας το καυλί του): Ναι, δεν κρύβω τίποτα, κι η απόλαυση μου θα ήταν μεγαλύτερη αν οι πληγές ήταν περισσότερες!

Tatoulin:Μα εσείς τέρας!

Psomianseur: Συμφωνώ! Αλλά είμαι ο εκλεκτός των media νομάρχης.

*το αρχικό κείμενο προέρχεται από το βιβλίο:
«Η φιλοσοφία στο μποντουάρ»
του Μαρκήσιου Ντε Σαντ
σε μετάφραση Βασίλη Καλλιπολίτη
εκδόσεις ΕΞΑΝΤΑΣ
.
.
Και ένα άσμα αφιέρωσηστον Νομάρχη μας….
(κλείστε την μουσικούλα, αριστερά..)
,


*Τα λόγια από το τραγούδι ….
Don't need a helmet, got a hard, hard head

Don't need a raincoat, I'm already wet
Don't need a bandage, there's too much...blood...
After a while, seems to roll right off...hmm...
Whipping, ah...they're whipping, ah......
they're whipping, ah...they're whipping...
Don't need a hand, there's always arms attached
Oh, don't get behind, I can't fall back
Why must we trust all these rusted rails?
They don't want no change, we already have
They're whipping, ah...they're whipping, ah......
they're whipping, ah...they're whipping...
Don't mean to push, but I'm being shoved!
Ohh, I'm just like you, think we've had enough
I can't believe a thing they want us to...oh...
Oh, we all got scars, they should have 'em too...
Oh, they're whipping, ah...they're whipping, ah......
they're whipping, ah...they're whipping...
They're whipping, ah...they're whipping, ah......
they're whipping...yeah...they're whipping...

Σάββατο, 6 Σεπτεμβρίου 2008

Η επιστροφή…



Ναιγύρισα
Συνέβη κάτι απίστευτοκαι άλλαξα γνώμη…..

Ασφαλώς και όλα τα γλυκοσχόλια σας βοηθήσανε
(εκτός από τα γνωστά βρισίδια του τρελαμένου green revenger)
Ασφαλώς και μου λείψατε
Ασφαλέστατα η συνήθεια του blogging είναι σαν ναρκωτικό

αλλά….

σήμερα το πρωί έλαβα ένα απίστευτο τηλέφωνο

μου τηλεφώνησε ένας παλιός γνωστός….
σοβαρό άτομο και μετρημένο
εντελώς συντηρητικός
(νομίζω πως έχει σχέση και με τα κατηχητικά!!!)
και μου είπε πως διαβάζει το βλογ μου!!!!

Εγώ εξεπλάγην

Σας μεταφέρω τον διάλογο….

-Ρε συ….με δουλεύεις??? Πως και το διαβάζεις???
Δεν σε ενοχλούν τα μπινελίκια που ρίχνω??
Εσύ δεν βρίζεις ποτέ!!!

-Χαχαχα (μετρημένο) έλα μωρέ….
Το διαβάζωόταν θέλω να το ρίξω έξω
και η αλήθεια είναι πως μου αρέσει

-Θα με τρελάνεις Όταν είμαστε μαζί
συνέχεια μου την λες που βρίζω..
-Αμάν μωρέ μην με κάνεις να αισθάνομαι άσχημα
Εγώ πήρα να σου πω να το συνεχίσεις
Μην με κάνεις να το μετανιώσω
-Ποτέ δεν το περίμενανα με διαβάζει κάποιος σαν εσένα
-Σαν εμένα??? Τι εννοείς??? (με ψιλοθιγμένο ύφος)
-Ε…. ελαφρώς ξενέρωτο….Χαχαχαχαχαχαχα (ναζιάρικο)
-Ε για αυτό
εμείς οι ξενέρωτοι
ευχαριστιόμαστε να διαβάζουμε όσα δεν λέμε….
Λοιπόν θα συνεχίσεις???
-Ναι ρε άμα είναι να σε διαφθείρωαξίζει τον κόπο!!!
-Πάλι με δουλεύεις
-Όχι ρε.. συγκινήθηκα.. θα σε κάνω και ποστ….
-Μην τολμήσεις!
-Μη φοβάσαιμόνο το ονοματεπώνυμο σου θα βάλω
και μία γυμνή σου φωτό...
-Με δουλεύεις???
-Όχιμιλάω σοβαρά! Διάβασε με αύριο
να δεις ότι δεν κάνω πλάκα
-Πλάκα κάνειςδεν έχεις γυμνή μου φωτό….
-Θα βρω….

Εψαξα λοιπόν.. αλλά δεν βρήκα
Ομως ειλικρινά έπαθα σοκ….

Τελικάέχει νόημα αυτή η επικοινωνία
Δεν ξέρω ποιο ακριβώς είναι το νόημα αυτό
αλλά το νιώθωυπάρχει….


Σας ευχαριστώ ΟΛΟΥΣ!!!
ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ, ΕΥΧΑΡΙΣΤΩ
ΓΙΑ ΟΛΑΑΑΑΑΑ!!!!!


Υ.Γ. Αρκετά με τα σιρόπια… Πρέπει να βρω τρόπο τώρα να κατέβω στην πορεία….
Αποκλείσανε το κέντρο της Θεσσαλονίκης οι «σεμνοί και ταπεινοί» δημοκράτες…
και ταυτόχρονα φυτέψανε 2.000 «ζαρντινιέρες»….

No passaran (γενικώς!)

Χαχαχαχαχαχαχαχαχαχα


Πέμπτη, 4 Σεπτεμβρίου 2008

Γαμω-end.....

Τις περισσότερες φορές….
το να βρίσκεσαι με κόσμο
να μιλάς να γελάς
να μοιράζεσαι
είναι υπέροχο
είναι μαγικό


Οι νέες τεχνολογίες έχουν κάνει θαύματα
σε αυτό το θέμα
χωρίς βέβαια να μπορέσουν ποτέ
να αντικαταστήσουν την φυσική επαφή..
(όχι ως προς την ποιότητα της επικοινωνίας
όσο προς την ποσότητα της ευχαρίστησης
….
που εκλαμβάνεις από αυτήν…)


Νιώθεις απίστευτη γαλήνη και ευχαρίστηση….
τους θεωρείς όλους φίλους σου
όλους δικούς σου
τόσο
που είσαι έτοιμος να μοιραστείς τα πάντα μαζί τους
….
ακόμα και τα πιο πολύτιμα
τις απόψεις σου και το μυαλό σου
τις κρυφές σκέψεις σου
και την εμπειρία σου….
να ακούσεις τις αγωνίες τους
να μοιραστείς
να συμπάσχεις
μέχριπου... ανακαλύπτεις
ότι
διαφέρεις...
δεν το ήξερες
δεν το επεδίωξες
το έμαθες απότομα
δεν το καμαρώνεις...
δεν το θεωρείς σημαντικό...
ελπίζεις πως είναι λάθος
πως δεν θα φανεί
μέχρι… να δεις....
εναν τοίχο
στην καλύτερη περίπτωση
την χολή
στην πιο συνηθισμένη
και τότε….
θυμάσαι….
όλους όσους σε πίκραναν
όλους όσους σε αδίκησαν
όλους όσους σε μίσησαν
και νιώθεις αποκαμωμένος….

Έτσι νιώθω και εγώ τώρα
Κουρασμένη
Εξαντλημένη….
Απογοητευμένη….
Το απόλυτο UFO
Η πιο χαζή γκόμενα στο νετ
Όλα αγγελικάόλα καλοπροαίρετα
Όλοι μαζί….

με μία γαμω-φωνή
να το παλεύουμε
να μοιραζόμαστε….
την αγωνία την μοναξιά
την γαμω-κοινωνία
Κοινωνούσαμε…
Τι ωραία λέξη….
Αρχίδια
Ο καθρέπτης του Φοίβου φταίει





Δεν έγινε κάτι φοβερό
κάτι που να μην έχει ξανασυμβεί
ή κάτι που να μην μπορώ να το χειριστώ
Απλάδεν έχω την διάθεσηνα το χειριστώ
Προτιμώ να το βιώσω ακανόνιστα
υπερβολικά και μόνη μου….
μήπως την επόμενη φορά
καταφέρω να το αποφύγω

Με λίγα λόγια….

Ήρθε η ώρα της σιωπής….

Σας ευχαριστώ πολύ….
Ήσασταν υπέροχοι
Πέρασα υπέροχα μαζί σας….
αλλά….
ήρθε η ώρα
να το βουλώσω
και να αποτραβηχτώ….
να σπάσω τον γαμω-καθρέπτη

Ισως για 1 ώραίσως για πάντα
Δεν ξέρω


Τα άτομα που αγάπησαθα τα παρακολουθώ….
και είμαι σίγουρη ότι κάποτε θα ξανασυναντηθούμε


Στα άτομα που με πίκραναν
εύχομαι «καλά γαμήσια»
μήπως και σταματήσουν να είναι τόσο ξινά
και τόσο κακιασμένα….

Τip: ο οργασμός χαλαρώνει καλά μου
αρκεί να μην είναι προσποιητός



χμόχι
πολύ κόσμιο αντίο
και με αφήνει μισή….


Ξανά….
Άντε γαμηθείτε παλιοαγάμητοι/ες….
και αποκτήστε ζωή
Με γαμω-δικαιολογίες σας και ψευδομαγκιά
δεν θα νιώσετε ποτέ ζωντανοί….
Η ευαισθησία θέλει αίμα και καρδιά

και εσείς έχετε μόνο καθρέπτες
να ερωτεύεστε την δήθεν ευαισθησία σας
που δεν την ένιωσε κανείς
και την στείρα δήθεν μαγκιά σας….
Ουστ
με μία heavy metal αφιέρωση….


Τετάρτη, 3 Σεπτεμβρίου 2008

Ενα ήσυχο βράδυ....



Ορισμένα άτομα.. σου λείπουν
Τα λαχταράς….

Τα σκέφτεσαι συνέχεια
και τα κουβαλάς μαζί σου
Τους μιλάς...
και γελάς με τις υποθετικές απαντήσεις τους
καμιά φορά μαλώνεις και μαζί τους
Στους φανταστικούς καυγάδες
ενώ κερδίζεις πάντα λεκτικά στον διάλογο
ψυχολογικά γίνεσαι περισσότερο ράκος
Χάνεις ατελείωτες ώρες…..
να βρεις φανταστικά δώρα να τους κάνεις..
και τους τα δίνεις πάντα με τον πιο μαγικό τρόπο
Μαντεύεις τις αντιδράσεις τους
Ξεπηδούν στην σκέψη σου μόλις δεις κάτι όμορφο
ή μόλις πονέσεις
Περιμένεις να σου φέρουν παυσίπονο
ή πιστεύεις πως θα παίρναν τον πόνο με μία λέξη
Έρχονται μέσα στα όνειρα
και σε ξυπνάνε ιδρωμένο…
Καμιά φορά τα φέρνει ένα τραγούδι
ή μία λέξη που θα διαβάσεις ή θα ακούσεις
Μια τυχαία αναφορά….ενός φίλου
Ένα όνομα ίδιο με το δικό τους
Ένα άρθρο που θα τους ενδιέφερε
Ένα αντικείμενο που είχανε..…
Το τρίτο ή τέταρτο ποτό
Μία βαρετή παρέα….
Μία φωτογραφία
Η ουρά σε μία τράπεζα
σε μία συναυλία….
Η μοναξιάη ησυχία
Ένα μακρινό γαύγισμα
Μια σκοτεινή νύκτα...
ή και μια εκθαμβωτική λιακάδα
Ένας δρόμος ή μία παραλία
Τα ψάχνεις πάντα μέσα στο πλήθος
Και είναι πάντα εκεί…
Να σε δουλέψουν
να σε χαϊδέψουν
να σε παρηγορήσουν
να σου την πουν
να σε μαλώσουν
να σε διορθώσουν
Από ένα σημείο και μετά
η φυσική υπόσταση γίνεται δευτερεύουσα
αρκεί να ξέρεις πως είναι καλά
εκεί που είναι
Άμα δεν το ξέρεις... υποφέρεις
Πονάς διπλά από αυτά….
Πανικοβάλλεσαι
και τότε νιώθεις
πραγματικά μόνοςκαι αβοήθητος....
Αυτά... είναι τα πιο σημαντικά πρόσωπα στην ζωή μας...
τα πιο καθοριστικά τα πιο πραγματικά...
τα φανταστικά άτομα
που στοιχειώνουν την καρδιά μας
το μυαλό μας
το κορμί μας….

και αυτό το ήσυχο βράδυ